Misschien was het meest opmerkelijke politiek nieuws deze week wel het rapport van het CDA.  Radicaal en principieel wil deze partij zich weer nestelen in het politieke midden. Niet zo gek als je beseft dat de partij slechts twaalf zetels telt in de peilingen. Nu weet ik wel, je hebt leugens, grove leugens en opiniepeilingen. Toch kan ik me de onrust bij het CDA voorstellen. Wanneer je wekelijks geconfronteerd wordt met dramatische verliezen na een ellendige verlopen verkiezingsuitslag, ga je niet stilzitten en afwachten.


Gelukkig deed het CDA dat ook niet. Gelukkig, omdat ik het CDA wil blijven zien als een partij die tot voor kort probeerde politiek te bedrijven vanuit christelijke normen en waarden. Opkomen voor de naasten, rentmeesterschap (milieu), behoud van het bijzonder onderwijs, opkomen voor wees en weduwe en, niet te vergeten, de zorg voor de vreemdeling in onze poorten. Kortom, je wist in het recente verleden, waar je met het CDA aan toe was. Dat het zich heeft laten verleiden tot een ijskoude gedoogconstructie met de PVV, wordt nu afgestraft. Ik denk: terecht.


Ook mogen we best dankbaar zijn voor wat het CDA heeft gebracht aan capabele bestuurders. Met ere noem ik dan – ik geef toe, mijn eigen favoriet – Jan Peter Balkenende. Zowel als politicus en premier, steek hij – wat mij betreft - met kop en schouders uit boven alles wat in Den Haag in zijn tijd rondliep en nu rondloopt. Het is te hopen dat het CDA een leider vindt van zijn kaliber.

Om nog een heel andere reden vind ik het belangrijk dat het CDA haar plek in het midden weer inneemt. Met name christelijke partijen in provincies en gemeenten hebben helemaal niets aan een uitgekleed CDA. Ik ben het dan ook eens met Arie Slob als hij zegt een samenwerking met het CDA te zien zitten wanneer deze partij terugkeert van haar fatale uitstapje. 

Wordt het dan allemaal weer goed wanneer het CDA haar positie weer inneemt in het midden? Natuurlijk niet. Ik ben niet blind voor wat onder CDA bewind ook is gebeurd: abortus, euthanasie blijven onderwerpen die knellen, pijn doen. Ook ik weet dat binnen het CDA de secularisatie is toegeslagen. De bijbel is bij velen geen leidraad meer voor het dagelijks handelen.

Maar ik weet ook dat er nazaten zijn in het CDA die zich wel willen inspannen vor normatieve politiek gebaseerd op bijbelse uitgangspunten. Nazaten van de Anti Revolutionaire Partij (ARP) en de Christelijke Historische Unie (CHU). Maar ook nazaten van de Katholieke Volks Partij (KVP), mensen die onze Here Jezus Christus van harte liefhebben en willen volgen. Broeders en zusters, dus. 

Andre Groewegen